06-12-13

Amnesty International maakt gebruik van spionagesatellieten

Amnesty International kwam, zoals gewoonlijk, enkele dagen geleden met mensenrechtenschendingen in Noord-Korea af, 

Mensenrechten worden immers alleen maar in Noord-Korea, China, Rusland, Cuba of Iran geschonden.  
 
Amnesty zei zich te baseren op 'beelden afkomstig van satellietopnames'.
 
Amnesty maakt dus gebruik van Amerikaanse spionagesatellieten.

30-11-12

Amnesty International in vraag gesteld

amnesty-international-afghanistan-nato.jpgDe dubieuze praktijken van Amnesty International

30 november 2012 

Het rommelt op het Britse hoofdkwartier van Amnesty International. Dat er al lang aanslepende interne ruzies over het beleid waren was bij insiders gekend. Maar nu raken als gevolg van ernstige sociale problemen ook enkele media zich bewust van de problemen bij deze ngo. Zo is er zelfs de eis tot ontslag van grote baas secretaris generaal Salil Shetty alsmede die van Kate Allen, de directeur van de lokale Britse afdeling.

En mede als gevolg van het als asociaal bestempelde personeelsbeleid waren er de voorbije weken zelfs al twee stakingsacties. Ook vertrokken uit onvrede met de gang van zaken het voorbije jaar reeds vier regiodirecteurs waaronder recent Susan Lee die de dossiers rond Latijns Amerika beheerde. Voor wie Amnesty International al jaren volgt allemaal geen verrassing.

Bonussen

Het beeld van een onbaatzuchtige ngo die zich met hart en ziel inzet voor de mensenrechten en politieke gevangenen ligt duidelijk aan diggelen. Wat wij nu te zien krijgen is er een van grijpzucht en asociale praktijken die zelfs doen denken aan de tijd van Charles Dickens. Met daarbij een politiek beleid dat netjes past binnen de westerse imperialistische oorlogsstrategie.

Alles begon toen begin vorig jaar uitlekte dat de twee vroegere topfiguren van de organisatie, secretaris generaal Irene Khan en haar adjunct Kate Gilmore in december 2009 in het grootste geheim een ontslagvergoeding hadden gekregen waar alle andere medewerkers en gewone donateurs alleen maar van kunnen dromen.

Zo kreeg Irene Khan 659.000 euro en Kate Gilmore een 350.000 euro als afscheidsgeschenk. Totaal meer dan 1 miljoen euro dus! Daarbij bleek Irene Khan bij Amnesty een jaarwedde te hebben getrokken van een mooie 163.764 euro. Dit terwijl Irene Khan aan het hoofd van AI was gekomen met de slogan de armoede te bestrijden.

Het raakte begin 2011 bekend toen Amnesty verplicht was haar jaarverslag voor 2009 te publiceren. Iets wat intern een storm van verontwaardiging veroorzaakte waarvan de organisatie feitelijk nog niet is bekomen.

Bij Amnesty geeft men toe fouten te hebben gemaakt. Woordvoerster Susanna Flood: “Het werd geheim gehouden om het werk van Amnesty International niet te schaden. Het was totaal fout en Peter Pack, de voorzitter van de Internationale Uitvoerende Raad, is nadien niet meer herverkozen geraakt. Wij hebben hiervoor dan onze excuses aangeboden.” Met andere woorden: Men wist dat het fout was en daarom hield men het geheim.

Armoede bestrijden

Nadien bleek trouwens ook hoe Irene Khan met succes de armoede had bestreden. Op persoonlijk vlak dan. Zo werd zij die maand van haar ontslag rector van de universiteit van Salford in Manchester en nadien ook nog eens baas van de International Development Law Organization in Rome, een multilaterale organisatie. Financieel noemt men dat binnen zijn.

Bovendien wacht haar praktisch zeker de Britse adelstand. Zo waren de vorige rectoren van de universiteit van Salford, achtereenvolgens Prins Philip, echtgenoot van de koningin, Sarah Hertogin van York, de ex-schoondochter van de koningin, Sir Walter Bodmer en Sir Martin Harris. Lidmaatschap van de Britse adel is dus voor haar zo te zien alleen een kwestie van wat geduld hebben.

Ook Kate Gilmore, de toenmalige nummer twee, zit financieel op rozen. Zo is ze nu assistent secretaris generaal en adjunct uitvoerend directeur van het United Nations Population Fund (UNFPA), een van de zovele vet betalende postjes binnen de VN.

Het bewijst nogmaals hoezeer een organisatie als Amnesty International een vast onderdeel vormt van het westerse establishment. Critici van deze westerse elite zullen achteraf nu eenmaal financieel niet zo beloond worden als dit duo. Het toont dat de mensenrechtenpolitiek van deze ngo geheel past binnen de westerse oorlogsstrategie.

Wie dacht dat het na dit vertrek met de lonen van de top in de andere meer egalitaire richting zou uitgaan is echter verkeerd. Suzanna Flood: “Salil Shetty heeft een jaarwedde van 192.800 pond (237.192 euro) maar daar wordt nu strikt op toegezien zoals op het vlak van overuren en extra onkostennota’s.” Wat wil zeggen dat Irene Khan naast haar riante wedde nog veel extra’s binnenhaalde.

Arm Bangladesh

Typerend voor het totaal gebrek aan inzicht en kritische zin binnen Amnesty en bij veel buitenstaanders is dat Irene Khan, toen zij nog baas was bij AI, werd voorgesteld als een soort van heilige en een dame die Amnesty nieuw elan zou geven. Zo kwam ze hier spreken op een bijeenkomst van het tijdschrift MO. Met daarbij niets dan lof voor haar inzet.

En toen het verhaal van haar bonus uitlekte bleef ook Eva Brems, toen baas van AI Vlaanderen en nu parlementslid voor Groen, het hebben over de dame die “kwam uit dat arme Bangladesh” (1).

Armen Bangladesh? Haar familie behoort er tot de rijke bovenlaag en die zal deze status wel niet bereikt hebben door met hun voeten te ploeteren in de giftige leerlooierijen van Dhaka of te naaien in de brandonveilige textielfabrieken daar.  Maar als hagiografische sfeerschepping kan de uitleg van Brems natuurlijk wel tellen.

Foto: Amnesty International roept de Navo nu al op om verder te doen met de oorlog in Afghanistan met als excuus de vrouwenrechten. 

http://willyvandamme.wordpress.com/2012/11/30/de-dubieuze-praktijken-van-amnesty-international/

20:51 Gepost door activist in Actualiteit, Amnesty International | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-03-12

Kinderpornozaak Zandvoort - Amsterdamse zedenzaak - Justitie dreigt met isoleercel

Marcel Vervloesem, de man die de kinderpornozaak Zandvoort onthulde, zit op basis van enkele beweringen in Het Nieuwsblad, nu reeds bijna twee maanden in voorarrest in de gevangenis van Turnhout.
Men dreigt hem nu in een isoleercel op te sluiten indien hij niet zwijgt over de kinderpornozaak Zandvoort.
Al vier jaar lang heeft de aktievoerder een spreekverbod met de pers dat hem 4 jaar geleden bij vonnis van de strafrechtbank van Turnhout werd opgelegd.  Het is op die manier dat men hem door de verhalen in de pers hoopt af te maken. 
Intussen heeft justitieminister Turtelboom van de Open VLD, ook wel 'partij van de burger' genoemd, nog altijd niet gereageerd op ons verzoek om de documenten uit de kinderpornozaak Zandvoort waarin over de kindermisbruiken in Amsterdam wordt gesproken, aan de Nederlandse justitie te bezorgen.

------------------------ 

Op 27.4.2010 schreven wij:

Marcel Vervloesem's dossier wordt door de directie van de gevangenis van Turnhout en de diensten van justitieminister De Clerck (CD&V-ChristenDemocraten) voor de zoveelste keer geblokkeerd.  Op die manier wordt de uitspraak van de rechter van de Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank, zoals dit de gewoonte is binnen het gevangeniswezen, naar de prullenmand verwezen. 
Dit kan alleen met de stilzwijgende goedkeuring van De Clerck zelf gebeuren.
De geneesheer van de gevangenis van Turnhout waarschuwt intussen al wekenlang voor een niercrisis.  Enkele weken geleden brachten Marcel Vervloesem en zijn advocaat Raf Jespers die lid is van de Liga voor de Mensenrechten, Minister De Clerck per aangetekende brief op de hoogte van deze situatie.
Maar de Minister die de overbevolking van zijn gevangenissen zogezegd wil bestrijden , antwoordt niet. Het gevolg hiervan is dat Marcel Vervloesem's benen en voeten bijna barsten van het opgestapelde water en tal van infecties vertonen.
Onderstaande lijst van de meer dan 20 spoedopname's en operaties van de aktievoerder Marcel Vervloesem werd meer dan 40 keren zonder resultaat naar minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V-ChristenDemocraten) gestuurd.

1) kwaadaardige kanker – St H. Hart Lier – 2 keer
2) nieren – 5 keer – Sint Elisabeth Herentals
3) pancreas – 2 keer – 1x in H Hart te Lier, 1x in de UIA te Antwerpen
4) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 2 – H. Hart Lier -Sint Elisabeth Herentals
5) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 1 – UIA ziekenhuis Antwerpen
6) intensieve heelkunde, Fabiola Ziekenhuis Sambre Ville – StElisabeth Herentals – 11 keer
7) nierblok – Gasthuisberg Ziekenhuis Leuven – 2 keer
8. hartdisfuncties, operaties AZ Imelda Ziekenhuis Bonheiden – 3 keer
9) intensieve, diabetische blok – H. Hartziekenhuis Lier – 4 keer
10) nierblok – H. Hartziekenhuis Lier – 1 keer
11) hartkijkoperatie – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
12) nierdyalyse – AZ Sint Jan Brugge – 5 keer
13) inwendige bloeding – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
14) operatie kijkwonde – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
15) chirurgische plaatsing nierdyalysebuisjes – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
16) intensieve spoed, cardio – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
17) intensieve spoed, bloedarmoede (leukemie) – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
18) intensieve spoed, insulinecoma – Sint Elisabeth ZiekenhuisHerentals – 1 keer
19) hartoperatie – AZ Sint-Jan Brugge
20) moest op 14 mei 2009 wegens nieuwe hartproblemen tengevolge van ondermeer een gebrek aan medicatie en een gebrekkige behandeling, opnieuw met spoed in het AZ Sint Jan te Brugge opgenomen worden. De gevangenisdirectie gaf 1 dag voor dat de opname had moeten gebeuren, een negatief advies op basis van het rapport van de psycho-sociale dienst van de gevangenis van Brugge.

België zetelt met de Verenigde Staten en Noorwegen in de VN-Mensenrechtencommissie.

03-05-11

Amnesty International kritisch over Belgisch mensenrechtenbeleid

 

VN-LIDSTATEN BEVRAGEN BELGIË OVER HAAR MENSENRECHTENBELEID

Taser

Op 2 mei 2011 wordt België door de lidstaten van de Verenigde Naties bevraagd over haar mensenrechtenbeleid. België heeft zichzelf alvast een goed rapport gegeven. Maar dat is volgens Amnesty International niet terecht.

Amnesty International maakte haar aanbevelingen en bekommernissen over in een kort rapport. De perfecte aanleiding voor België om de uitdaging aan te gaan en werkelijk een primus te worden op het gebied van mensenrechten.

Het mechanisme, meestal afgekort UPR genoemd (naar: Universal Periodic Review), werd opgericht toen de Mensenrechtenraad de Mensenrechtencommissie verving in 2006. Op vierjaarlijkse basis zal de mensenrechtensituatie in alle landen doorgelicht worden. België komt, als één van de laatste landen in de eerste ronde, maandag 2 mei aan de beurt.

Het gaat om een zogenaamde peer-review: staten evalueren staten. Niet-gouvernementele organisaties en andere experts worden niet gehoord op de eerste zitting. Enkel de staat zelf, andere VN-lidstaten en het bureau van de Hoge Vertegenwoordiger voor de Rechten van de Mens kunnen er hun zeg doen. Dit wil niet zeggen dat ngo’s geen inspraak hebben. Belgische middenveldorganisaties werden immers uitgenodigd door de FOD Buitenlandse Zaken om inbreng te geven voor het officiële rapport. Alle organisaties konden ook een beperkte bijdrage overmaken aan de Hoge Vertegenwoordiger.

Amnesty International besteedt in haar bijdrage veel aandacht aan de gevolgen van het jarenlang non-beleid op gebied van migratiepolitiek. Amnesty is bezorgd over de behandeling van asielzoekers en mensen zonder papieren in België, in het bijzonder over administratieve detentie, inadequate omstandigheden in gesloten centra, inbreuken op het verbod om mensen naar een land te sturen waar ze het risico lopen aan ernstige mensenrechtenschendingen te worden blootgesteld, gedwongen terugkeer naar Irak en mishandeling door politiemensen tijdens uitzettingen. Er wordt ook aandacht besteed aan de situatie in de Belgische gevangenissen, het gebruik van stroomstootwapens door de politie en aan het wetsvoorstel om gezichtssluiers te verbieden. Amnesty maakt tot slot een aantal institutionele aanbevelingen over de ratificatie van een aantal verdragen en over de noodzaak om een nationale mensenrechteninstelling op te richten.

Deze evaluatie biedt de Belgische overheden een grote kans om kritisch naar het beleid te kijken en engagementen aan te gaan om voor verbetering te zorgen. Hopelijk wordt hiervan gebruik gemaakt. Amnesty zal de evaluatie zelf en de reactie van de Belgische overheden nauw opvolgen.