30-11-12

Amnesty International in vraag gesteld

amnesty-international-afghanistan-nato.jpgDe dubieuze praktijken van Amnesty International

30 november 2012 

Het rommelt op het Britse hoofdkwartier van Amnesty International. Dat er al lang aanslepende interne ruzies over het beleid waren was bij insiders gekend. Maar nu raken als gevolg van ernstige sociale problemen ook enkele media zich bewust van de problemen bij deze ngo. Zo is er zelfs de eis tot ontslag van grote baas secretaris generaal Salil Shetty alsmede die van Kate Allen, de directeur van de lokale Britse afdeling.

En mede als gevolg van het als asociaal bestempelde personeelsbeleid waren er de voorbije weken zelfs al twee stakingsacties. Ook vertrokken uit onvrede met de gang van zaken het voorbije jaar reeds vier regiodirecteurs waaronder recent Susan Lee die de dossiers rond Latijns Amerika beheerde. Voor wie Amnesty International al jaren volgt allemaal geen verrassing.

Bonussen

Het beeld van een onbaatzuchtige ngo die zich met hart en ziel inzet voor de mensenrechten en politieke gevangenen ligt duidelijk aan diggelen. Wat wij nu te zien krijgen is er een van grijpzucht en asociale praktijken die zelfs doen denken aan de tijd van Charles Dickens. Met daarbij een politiek beleid dat netjes past binnen de westerse imperialistische oorlogsstrategie.

Alles begon toen begin vorig jaar uitlekte dat de twee vroegere topfiguren van de organisatie, secretaris generaal Irene Khan en haar adjunct Kate Gilmore in december 2009 in het grootste geheim een ontslagvergoeding hadden gekregen waar alle andere medewerkers en gewone donateurs alleen maar van kunnen dromen.

Zo kreeg Irene Khan 659.000 euro en Kate Gilmore een 350.000 euro als afscheidsgeschenk. Totaal meer dan 1 miljoen euro dus! Daarbij bleek Irene Khan bij Amnesty een jaarwedde te hebben getrokken van een mooie 163.764 euro. Dit terwijl Irene Khan aan het hoofd van AI was gekomen met de slogan de armoede te bestrijden.

Het raakte begin 2011 bekend toen Amnesty verplicht was haar jaarverslag voor 2009 te publiceren. Iets wat intern een storm van verontwaardiging veroorzaakte waarvan de organisatie feitelijk nog niet is bekomen.

Bij Amnesty geeft men toe fouten te hebben gemaakt. Woordvoerster Susanna Flood: “Het werd geheim gehouden om het werk van Amnesty International niet te schaden. Het was totaal fout en Peter Pack, de voorzitter van de Internationale Uitvoerende Raad, is nadien niet meer herverkozen geraakt. Wij hebben hiervoor dan onze excuses aangeboden.” Met andere woorden: Men wist dat het fout was en daarom hield men het geheim.

Armoede bestrijden

Nadien bleek trouwens ook hoe Irene Khan met succes de armoede had bestreden. Op persoonlijk vlak dan. Zo werd zij die maand van haar ontslag rector van de universiteit van Salford in Manchester en nadien ook nog eens baas van de International Development Law Organization in Rome, een multilaterale organisatie. Financieel noemt men dat binnen zijn.

Bovendien wacht haar praktisch zeker de Britse adelstand. Zo waren de vorige rectoren van de universiteit van Salford, achtereenvolgens Prins Philip, echtgenoot van de koningin, Sarah Hertogin van York, de ex-schoondochter van de koningin, Sir Walter Bodmer en Sir Martin Harris. Lidmaatschap van de Britse adel is dus voor haar zo te zien alleen een kwestie van wat geduld hebben.

Ook Kate Gilmore, de toenmalige nummer twee, zit financieel op rozen. Zo is ze nu assistent secretaris generaal en adjunct uitvoerend directeur van het United Nations Population Fund (UNFPA), een van de zovele vet betalende postjes binnen de VN.

Het bewijst nogmaals hoezeer een organisatie als Amnesty International een vast onderdeel vormt van het westerse establishment. Critici van deze westerse elite zullen achteraf nu eenmaal financieel niet zo beloond worden als dit duo. Het toont dat de mensenrechtenpolitiek van deze ngo geheel past binnen de westerse oorlogsstrategie.

Wie dacht dat het na dit vertrek met de lonen van de top in de andere meer egalitaire richting zou uitgaan is echter verkeerd. Suzanna Flood: “Salil Shetty heeft een jaarwedde van 192.800 pond (237.192 euro) maar daar wordt nu strikt op toegezien zoals op het vlak van overuren en extra onkostennota’s.” Wat wil zeggen dat Irene Khan naast haar riante wedde nog veel extra’s binnenhaalde.

Arm Bangladesh

Typerend voor het totaal gebrek aan inzicht en kritische zin binnen Amnesty en bij veel buitenstaanders is dat Irene Khan, toen zij nog baas was bij AI, werd voorgesteld als een soort van heilige en een dame die Amnesty nieuw elan zou geven. Zo kwam ze hier spreken op een bijeenkomst van het tijdschrift MO. Met daarbij niets dan lof voor haar inzet.

En toen het verhaal van haar bonus uitlekte bleef ook Eva Brems, toen baas van AI Vlaanderen en nu parlementslid voor Groen, het hebben over de dame die “kwam uit dat arme Bangladesh” (1).

Armen Bangladesh? Haar familie behoort er tot de rijke bovenlaag en die zal deze status wel niet bereikt hebben door met hun voeten te ploeteren in de giftige leerlooierijen van Dhaka of te naaien in de brandonveilige textielfabrieken daar.  Maar als hagiografische sfeerschepping kan de uitleg van Brems natuurlijk wel tellen.

Foto: Amnesty International roept de Navo nu al op om verder te doen met de oorlog in Afghanistan met als excuus de vrouwenrechten. 

http://willyvandamme.wordpress.com/2012/11/30/de-dubieuze-praktijken-van-amnesty-international/

20:51 Gepost door activist in Actualiteit, Amnesty International | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.